acı mutluluk, mutluluk acıydı belki de, belki de arada sırada mutluluk serpiştirdiğimiz bir bütünün ta kendisiydi acı, mutlu olmanın çaba gerektirmesi, acı'nın ise hemen ve heran yanı başımızda olması, mutluluğun bir nefes gibi ciğerlerimizde, engel olunmadıkca acı'ya dönüşme mecburiyetiydi belki de. bu kadar çok bilgi yaşamak için fazlaydı, aç ve susuz 3 günden fazla yaşanmayacağının yalan olduğunu, mecbur kalıp aç ve susuz yaşayanlar olduğunda öğrenmek, ölümünü çağıranların tek mecburiyetlerinin inanacak bir şeylerinin kalmadığını anlamak, yeterliydi belki de.
belki de yaşamak fazla lüksdü bize, ölmek çok kolay.
belki de tek gereken adam gibi inanmakdı, mecburiyet maskesi olmadan.
alicanefe.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder