Zevk

Akmayınca bir zehir gibi düşünceler.

Patlayacak şuracıkta beyinler

Zevk zevk zevk diye inliyor aciz beden

Oysa acı var akılda, örselenmiş çoktan ruh.

Acı acı acı her tarafta... Etrafımızda

İçler çekiliyor. 

Çekişmeli bir rekabet

Zafer; Bir anlık heves

Zevk, zevk, zevk diye inliyor aciz beden

Acı; kaybeden, kayıplar sebep

Acı her tarafta, üstelik tam zamanlı 

Oysa

Zevke koşmuyor beden.

Acıdan kaçıyor ruh.

Zevk kazanmıyor, acı kaybetmiyor.

Yerinde sayıyor insan.

Taş, Kağıt, Makas

 Ah ne çok şey bilmiyorum!

Rüzgar havayı, yağmur toprağı değiştirdi.

Zaman insanı değiştirebildi mi?

Rüzgara zaman mı gerekti?

Batıdan bir esti, doğu da hava değişmedi mi?

Toprak yağmura doymadı mı?

Devir değişmedi mi? 

Eski zamanların içinde insanlık aranmıyor mu?

Biri aramıyorsa, kayıp sayılır mıydı insan?

Kayıptı, güvenli bir limanda.

Oysa yüzünde rüzgar, ayakları toprakta.

Zamanın kısa bir anında var oldu hep insan.

Rüzgar yoruldu mu?

Yağmur bıktı mı?

İnsan en iyi halindeyken, durabilir miydi zaman?